Shqipëria përballë pyetjes themelore: Çfarë është interesi kombëtar?—Pasqyra e fuqisë.

Dy deklaratat e Sekretarit amerikan të Shtetit, Marco Rubio, janë një pasqyrë e pamëshirshme e mënyrës se si konceptohet fuqia kombëtare. Ai e lidh udhëheqjen me interesin kombëtar dhe e përkufizon fuqinë e një shteti jo me retorikë, por me kapacitetet konkrete: prodhim, kufij, burime jetike. Pa këto, thotë Rubio, një vend nuk mund të mbrojë popullin e tij, interesat e tij, as mënyrën e jetesës.—Shqipëria në provëNëse e shohim Shqipërinë në këtë pasqyrë, tabloja është e qartë: rritje ekonomike në letër, turizëm në rritje, integrim europian si projekt politik. Por në të njëjtën kohë, emigracion masiv, mungesë fuqie punëtore, varësi nga importet dhe një prodhim vendas që nuk ka arritur të bëhet shtyllë strategjike. Kjo është dobësia e fshehur: një ekonomi që rritet, por nuk qëndron në këmbët e veta. Një shtet që flet për partneritete, por nuk ka kapacitet të mjaftueshëm për të mbrojtur vetveten në krizë. —Pyetjet e sigurisë kombëtare- Kush ndërton ekonominë nesër nëse të rinjtë largohen? – Sa e sigurt është ekonomia kur produktet strategjike importohen? – Çfarë vlere ka pasuria natyrore nëse nuk shndërrohet në kapacitete prodhuese? Këto nuk janë thjesht pyetje ekonomike. Janë pyetje të sigurisë kombëtare.—Strategjia e munguarRubio e sheh politikën e jashtme, ekonominë, energjinë, kufijtë dhe prodhimin si pjesë të një strategjie të vetme: forcimin e shtetit. Shqipëria, përkundrazi, duket se funksionon mbi objektiva afatshkurtra, projekte të veçuara dhe nevojën për të treguar rezultate nga një mandat në tjetrin. Nëse Amerika flet për interesin amerikan si bosht të politikës së saj, Shqipëria duhet të guxojë të artikulojë të njëjtën gjë: interesin shqiptar. Pa këtë bosht, çdo projekt mbetet i përkohshëm, çdo rritje e brishtë, çdo partneritet i varur.—MesazhiSfida e Shqipërisë nuk është thjesht të rrisë ekonominë, por të ndërtojë një shtet që mund të qëndrojë në këmbët e veta, të mbrojë qytetarët e tij dhe të ketë një vizion të qartë për 10, 20, 30 vitet e ardhshme. Pyetja nuk është nëse Shqipëria ka një vizion. Pyetja është: A ka politika shqiptare një vizion që fillon me Shqipërinë dhe interesin e shqiptarëve?—👉 Ky editorial është i strukturuar, i fortë dhe mobilizues, gati për publikim. Citimi i Rubio-s do të shoqërohet me foton e tij, duke e bërë mesazhin edhe më goditës. Dëshiron ta përfshij edhe një slogan mobilizues në fund, që ta mbyllë me një thirrje të fuqishme për lexuesin?