Një strategji e re politike që na thotë se deputeti duhet të jetë pranë qytetarit. Shumë bukur. Por ndërsa deputetët presin qytetarët dhe numërojnë sa njerëz kanë ardhur t’u tregojnë hallet, Shqipëria numëron pyjet që po digjen. Fieri në flakë. Himara në flakë. Malet në flakë. Dhe politika vazhdon të na shesë si sukses faktin se deputeti ka hapur derën e zyrës.

Po derën e kujt do të hapë shteti kur të digjet prona e qytetarit? Ku është “prania” kur zjarri nuk ka nisur ende? Ku janë përgjegjësit kur duhet të kërkohet llogari për parandalimin e zjarreve, pastrimin e pyjeve, fondet, mjetet, personelin dhe menaxhimin e territorit?Pse politika kujtohet për qytetarin kur ai vjen të ankohet, por nuk është aty kur duhet të parandalojë katastrofën?

• Një bllok shënimesh nuk është shtet.
• Një orar pritjeje nuk është qeverisje.
• Një fotografi me qytetarët nuk është përgjegjësi.

Dhe këtu duhet të nisë përgjegjësia politike.

• Jo më deklarata të përgjithshme.
• Jo më justifikime pas çdo zjarri.
• Jo më fajësimi automatik i temperaturave, erës apo “rrethanave”.

Duhet të dihet kush ishte përgjegjës për parandalimin, çfarë u bë, çfarë nuk u bë dhe pse nuk u bë.

• Nëse ka dështim institucional, duhet të ketë përgjegjësi politike.
• Nëse ka neglizhencë, duhet të ketë llogaridhënie.
• Nëse ka dyshime për zjarrvënie të qëllimshme apo interesa pas djegies së territorit, duhet të ketë hetim serioz dhe transparent.

Sepse “Prania Besnike” mund të jetë një strategji elektorale. Por Shqipëria nuk ka nevojë vetëm për politikanë që duken pranë njerëzve. Ka nevojë për një shtet që është pranë problemeve përpara se ato të kthehen në katastrofa.

Dhe sot pyetja nuk është sa njerëz priti deputeti në zyrë. Pyetja është: kush mban përgjegjësi politike për atë që po humbet Shqipëria në flakë? Qytetarët nuk kanë nevojë për më shumë blloqe shënimesh. Kanë nevojë për përgjigje.