Evis Kushi është nënkryetarja e re e Kuvendit. 79 vota e çuan në një nga vendet më të dukshme të sallës së Parlamentit. Një numër që tregon forcën e mazhorancës, por jo domosdoshmërisht peshën institucionale të njeriut që ulet në atë karrige. Sepse karrigia e nënkryetares mund të fitohet me vota. Autoriteti, jo.

Kushi nuk vjen nga jashtë sistemit. Përkundrazi. Është një figurë e konsoliduar e Partisë Socialiste: deputete prej vitesh, ish-ministre dhe pjesë e strukturave drejtuese parlamentare. Pra, nuk kemi të bëjmë me një fillim të ri. Kemi të bëjmë me një tjetër hallkë të së njëjtës mazhorancë që tashmë ka dominuar institucionet shqiptare për më shumë se një dekadë. Dhe pikërisht këtu qëndron problemi politik.

A do të jetë Evis Kushi nënkryetare e Kuvendit të Shqipërisë apo nënkryetare e shumicës brenda Kuvendit? Diferenca është e madhe. Sepse Parlamenti nuk është thjesht vendi ku mazhoranca numëron 79 vota dhe miraton atë që ka vendosur më parë. Parlamenti duhet të jetë vendi ku pushteti pyetet, kundërshtohet dhe kontrollohet.

Kushi tani do të jetë në një pozicion ku çdo gjest, çdo ndërhyrje dhe çdo vendim do të lexohen politikisht. Nëse do të sillet si përfaqësuese e shumicës, do të jetë thjesht një tjetër emër në mekanizmin e pushtetit. Nëse do të sillet si përfaqësuese e institucionit, atëherë do të ketë një detyrë shumë më të vështirë: të tregojë se Kuvendi është mbi interesin e partisë. Kjo është prova. Jo 79 votat. Jo titulli. Jo protokolli. Por momenti kur opozita do të ngrihet në këmbë, kur mazhoranca do të kërkojë të mbyllë një debat dhe kur dikush në sallë do t’i kërkojë Kuvendit llogari.

Aty do të kuptohet se çfarë lloj nënkryetareje është Evis Kushi. Sepse Shqipëria nuk ka më nevojë për njerëz që dinë të zënë një karrige të rëndësishme. Ka nevojë për njerëz që dinë t’i rezistojnë peshës së saj. Dhe për Kushi-n, nga sot, fillon pikërisht kjo provë. 79 vota e futën në podium. Tani duhet të tregojë se nuk e ka marrë podiumin vetëm për të qenë më afër pushtetit, por më afër zgjidhjes se situatave dhe problemeve të njerëzve në nevojë.