Prej vitesh, Liqeni i Pogradecit mbart në thellësinë e tij histori tragjike të njerëzve që kanë hyrë në ujë për t’u freskuar dhe nuk janë kthyer më. Sot, një tjetër jetë u shua. Një 30-vjeçar nga Korça humbi jetën në liqen, duke rikthyer edhe një herë pyetjen: sa mirë e njohim rrezikun e ujit ku hyjmë?

Liqeni i Pogradecit është një nga pasuritë më të mëdha natyrore të Shqipërisë, por bukuria e tij mund të krijojë edhe një iluzion të rrezikshëm. Nga bregu, uji duket i qetë, i pastër dhe mikpritës. Por pas sipërfaqes së tij fshihet një masë ujore me thellësi që arrin rreth 285 metra. Pikërisht kjo kontrastë mes qetësisë së sipërfaqes dhe thellësisë së jashtëzakonshme është një nga arsyet pse liqeni duhet trajtuar me respekt, sidomos nga ata që nuk e njohin mirë.

Kur një hedhje në ujë mund të kthehet në tragjedi

Në vite, rreth fatkeqësive në Liqenin e Pogradecit janë përcjellë edhe gojëdhëna e legjenda. Por përtej tyre ekziston një realitet shumë më i thjeshtë dhe më i dhimbshëm: uji nuk fal pakujdesinë. Një nga gabimet më të rrezikshme është hedhja në ujë pa njohur thellësinë dhe terrenin poshtë sipërfaqes. Një zhytje me kokë në ujë të cekët mund të përfundojë me përplasje të kokës ose me dëmtime të rënda të qafës dhe shtyllës kurrizore. Nëse personi humbet vetëdijen ose pëson dëmtim serioz, rreziku i mbytjes bëhet i menjëhershëm. Por rreziku nuk lidhet vetëm me zhytjen. Hyrja e papritur në ujë të ftohtë mund të shkaktojë një reagim të fortë të frymëmarrjes dhe panik. Një person që nuk është notar i mirë mund të humbasë shumë shpejt kontrollin. Edhe një notar i aftë mund të vihet në vështirësi nëse largohet shumë nga bregu, lodhet, humbet orientimin ose kapet nga paniku. Dhe atëherë, ajo që nga bregu duket si një distancë e vogël, mund të bëhet e pakapërcyeshme.

Problemi nuk është vetëm liqeni. Është edhe mënyra si hyjmë në të.

Shumë njerëz që vijnë nga qytetet përreth, veçanërisht gjatë ditëve të nxehta të verës, e shohin liqenin si një vend të zakonshëm për t’u freskuar. Por një liqen nuk është pishinë. Nuk ka gjithmonë një thellësi të dukshme. Nuk mund të supozohet se fundi është i sigurt. Nuk mund të hidhet trupi në ujë pa ditur se çfarë ndodhet poshtë. Dhe nuk duhet të mendohet se, sepse uji është i qetë, edhe rreziku është i vogël. Në raste të tilla, disa sekonda pakujdesie mund të jenë të mjaftueshme për të ndryshuar përgjithmonë jetën e një familjeje.

Sot ishte një 30-vjeçar. Nesër mund të jetë dikush tjetër.

Vdekja e 30-vjeçarit nga Korça sot në Liqenin e Pogradecit nuk duhet të mbetet vetëm një lajm i radhës në kronikën e ditës. Duhet të jetë një moment reflektimi. Sepse nëse një pjesë e këtyre tragjedive lidhet me mosnjohjen e rregullave elementare të sigurisë në ujë, atëherë parandalimi është i mundur. Fëmijëve dhe të rinjve duhet t’u mësohet se si hyhet në ujë. Duhet të kuptohet rreziku i zhytjes në vende të panjohura. Duhet të shmanget hyrja në ujë kur nuk ndihesh mirë, kur je i lodhur apo kur gjykimi është i dëmtuar nga alkooli. Dhe mbi të gjitha, nuk duhet të mbivlerësohet aftësia për të notuar. Liqeni i Pogradecit është një pasuri, jo një armik. Por është një pasuri natyrore që duhet njohur dhe respektuar. Sepse poshtë asaj sipërfaqeje të qetë që çdo verë tërheq mijëra njerëz, fshihet një thellësi e jashtëzakonshme. Dhe historia e përsëritur e jetëve të humbura na kujton se uji mund të jetë i bukur, por nuk është kurrë i pafajshëm.