ARGUMENTI NEWS

Flitet se Grida Duma mund të jetë një nga emrat që po shqyrtohen për një rol të rëndësishëm qeveritar, madje edhe për postin e kryeministres. Në të njëjtën kohë, përfliten edhe emra të tjerë jashtë ekipit aktual qeverisës, mes tyre edhe ish-deputeti i Korçës, Edmond Spaho.

Nëse këto zëra do të materializoheshin, nuk do të kishim thjesht një ndryshim ministrash. Do të kishim një zhvillim politik me një domethënie shumë më të madhe. Sepse futja në qeveri e figurave që nuk kanë qenë pjesë e ekipit politik me të cilin një forcë politike ka kërkuar votëbesimin, ngre një pyetje thelbësore: a kemi ende përballë të njëjtën qeveri që mori mandatin nga zgjedhësit, apo po ndërtohet një formulë e re qeverisëse?

Këtu fillon edhe dilema politike. Nëse emrat që përfliten vijnë nga jashtë strukturës së ekipit që fitoi zgjedhjet, atëherë kemi të bëjmë me diçka më shumë se një riformatim kabineti. Mund të jetë shenja e një qeverisjeje teknike ose të një formule të ndërmjetme, e cila synon të përballojë një situatë të re politike.

Dhe pyetja më e rëndësishme është: pse tani? Një qeveri që ka një mandat të qartë elektoral nuk ka domosdoshmërisht nevojë të ndryshojë identitetin e saj politik. Por nëse presioni i protestës, opozitës dhe situatës politike bëhet më i madh, atëherë ndryshimi i kabinetit mund të kthehet në një instrument për të fituar kohë, për të krijuar një ekuilibër të ri dhe për të ulur tensionin.

Në këtë pikë, emrat bëhen më pak të rëndësishëm se mesazhi që përcjell përfshirja e tyre. Sepse një gjë është të ndryshosh disa ministra. Diçka tjetër është të ndryshosh profilin e qeverisë. Dhe krejt tjetër është të ndryshosh vetë formulën politike mbi të cilën ajo qeveri është ndërtuar.

Nëse kjo e fundit po ndodh, atëherë lind natyrshëm edhe pyetja tjetër: a mund të jetë kjo një fazë përgatitore për zgjedhje të parakohshme? Jo se zgjedhjet janë vendosur. Jo se një skenar i tillë është fakt i kryer.

• Por një qeveri që ndryshon dukshëm përbërjen dhe profilin e saj mund të jetë duke hyrë në një fazë tranzicioni politik. Dhe pikërisht këtu qëndron paradoksi.
• Nëse bëhet fjalë vetëm për riformatim, kemi një qeveri që po ndryshon njerëzit.
• Nëse bëhet fjalë për një qeveri teknike, kemi një qeveri që po ndryshon natyrën.
• Ndërsa nëse kjo shoqërohet me rritje të presionit politik dhe pamundësi për ta menaxhuar situatën përmes mekanizmave normalë të qeverisjes, atëherë në horizont mund të shfaqet edhe skenari i tretë: zgjedhjet e parakohshme.

Prandaj, më shumë sesa emrat e rinj, ajo që duhet parë është mesazhi politik që do të përcjellë një kabinet i tillë. Sepse ndonjëherë ndryshimi i disa ministrave është thjesht ndryshim kabineti. Por kur ndryshojnë edhe njerëzit, edhe profili, edhe mënyra se si ndërtohet qeveria, atëherë pyetja nuk është më: “Kush do të bëhet ministër? ”Pyetja është: A po përgatitet Shqipëria për një qeveri të re, apo për një kapitull të ri politik?