Në Parlamentin shqiptar, një votë mund të duket e vogël sot dhe të bëhet vendimtare nesër. Në 2027, numri 84 mund të jetë numri më i rëndësishëm në politikën shqiptare.

Partia Socialiste hyri në mandatin e katërt me 83 deputetë, pas zgjedhjeve të 11 majit 2025.

Një shumicë e fuqishme. Por jo aq sa për të zgjedhur e vetme Presidentin në tre raundet e para. Kushtetuta është e qartë: në tre votimet e para, Presidenti zgjidhet me tri të pestat e të gjithë anëtarëve të Kuvendit.140 deputetë. Tri të pestat: 84 vota.PS ka 83. Pra, i mungon vetëm një votë.

Dhe këtu një mandat parlamentar merr një vlerë krejt tjetër. Sepse një deputet që largohet nga grupi i mazhorancës nuk e rrëzon qeverinë. Por në një moment të caktuar mund të bëhet pjesë e një matematike që shkon përtej qeverisë.

Matematika e Presidentit.

Largimi i Marjana Koçekut e ka çuar grupin socialist në 82 deputetë. Vetë Koçeku është deklaruar e pavarur dhe ka mbrojtur publikisht të drejtën e saj për të mbajtur mandatin. Kjo nuk do të thotë se Koçeku ka në dorë zgjedhjen e Presidentit. Por tregon diçka tjetër: numrat e mazhorancës nuk janë të ngrirë. Dhe në politikë, kur një shumicë ka 83 dhe një votim kërkon 84, çdo lëvizje bëhet më interesante.

Por PS mund ta zgjedhë Presidentin edhe pa 84

Këtu është detaji që shpesh harrohet.

Nëse Presidenti nuk zgjidhet në tre raundet e para, Kushtetuta parashikon edhe raundin e katërt dhe të pestë. Në këto dy raunde mjafton më shumë se gjysma e të gjithë anëtarëve të Kuvendit, pra 71 vota.

Dhe PS, edhe pas largimit të Koçekut, është mbi këtë prag. Pra, politikisht pyetja nuk është thjesht: “A ka PS 84 vota?” Pyetja më interesante është:

“A do të dëshirojë PS të presë deri në raundin e katërt, apo do të kërkojë 84 vota që në tre raundet e para?” Kjo ndryshon gjithçka. Sepse 84 votat kërkojnë të paktën një mbështetje përtej grupit socialist. Dhe pikërisht këtu fillojnë negociatat.

Një votë mund të mos jetë më thjesht një votë

Në një Parlament ku mazhoranca ka 83 mandate, një deputet i shkëputur, një grup i vogël opozitar apo një marrëveshje mes forcave politike mund të fitojë peshë shumë më të madhe sesa numri i tij real.

Kjo nuk do të thotë domosdoshmërisht “pazar”. Por do të thotë fuqi negociuese. Dhe Presidenti mund të jetë momenti kur kjo fuqi del në pah. Sepse kandidati që do të kërkojë 84 vota nuk do të ketë nevojë vetëm për mbështetjen e mazhorancës.

Do të ketë nevojë për të bindur edhe dikë tjetër. Dhe pyetja është: Kë?

Prandaj 2027 mund të jetë më shumë se viti i zgjedhjeve lokale

Zgjedhjet vendore do të matin forcën e partive në terren. Por procesi presidencial do të masë diçka tjetër: sa e kontrollon mazhoranca Parlamentin dhe sa hapësirë ka për marrëveshje jashtë saj.

Nëse PS arrin të sigurojë 84 vota në një nga tre raundet e para, do të tregojë se ka arritur të ndërtojë një shumicë më të gjerë politike për kandidatin e saj.

Nëse nuk i siguron, por e zgjedh Presidentin në raundin e katërt ose të pestë me 71 vota, kjo është një tjetër histori.

Presidenti mund të jetë sërish zgjedhje e mazhorancës, por procesi do të ketë treguar se konsensusi i gjerë nuk u arrit. Dhe pikërisht këtu qëndron rëndësia e 84-shit. 84 nuk është thjesht një numër. Është kufiri mes një mazhorance që mund të kërkojë konsensus dhe një mazhorance që mund të presë raundin kur i mjaftojnë votat e veta.

Prandaj, pas largimit të Marjana Koçekut, pyetja nuk është vetëm sa deputetë ka humbur PS. Pyetja është: Sa deputetë do të ketë PS kur të vijë momenti për të numëruar votat për Presidentin?

Sepse në 2027, një mandat që sot duket thjesht një mandat, mund të bëhet një votë me çmim politik shumë më të lartë. Ky i dyti lidhet bukur me të parin, por nuk e përsërit atë. I treti do të ishte edhe më interesant: “Mandati i katërt i Ramës: a do të nisë beteja brenda PS-së?” Aty mund të analizojmë çfarë ndodh nëse deputetët fillojnë të kuptojnë se në 2027 mund të kenë peshë individuale.