Pamjet nga protesta në Maliq ngrenë një pyetje që shkon përtej vetë ngjarjes: çfarë ndodh me rolin e gazetarit kur ai nuk mjaftohet më me raportimin, por përfshihet në debat me protestuesit?

Në video shihen gazetarë që përplasen verbalisht me protestuesit. Mund të kuptohet tensioni i një situate të tillë. Mund të kuptohet edhe vështirësia për të raportuar në një ambient ku prania e medias kundërshtohet.

Por pikërisht në këto momente matet profesionalizmi. Gazetari nuk është aty për të fituar debatin. Nuk është aty për të bindur protestuesin. Nuk është aty për t’i kthyer përgjigje çdo provokimi.

Është aty për të parë, dëgjuar, pyetur, verifikuar dhe raportuar. Në momentin që gazetari futet në një debat personal, kufiri mes raportuesit dhe protagonistit fillon të zbehet. Dhe këtu lind pyetja më e rëndësishme:

Nëse gazetari po debaton me protestuesin, kush po qëndron pas kamerës për të raportuar atë që po ndodh? Sigurisht, kjo nuk do të thotë se gazetari duhet të heshtë përballë presionit apo agresivitetit.

Protestuesit nuk kanë të drejtë të kërcënojnë, pengojnë apo dhunojnë gazetarët vetëm sepse nuk u pëlqen prania e tyre. Por përgjigjja ndaj presionit nuk duhet të jetë përplasja personale.

Gazetari mund të bëjë pyetje të forta. Mund të kundërshtojë një deklaratë të pavërtetë. Mund të kërkojë përgjigje nga autoritetet. Mund të dokumentojë edhe sjelljen agresive të protestuesve. Por duhet të ruajë atë që e dallon nga një protagonist i zakonshëm i ngjarjes: distancën profesionale.

Sepse kamera nuk duhet të regjistrojë gazetarin duke u përpjekur të fitojë një debat. Kamera duhet të regjistrojë ngjarjen. Nëse protestuesi bërtet, gazetari nuk ka pse të bërtasë më fort.

Nëse protestuesi provokon, gazetari nuk ka pse të përgjigjet me të njëjtën gjuhë. Nëse situata bëhet e rrezikshme, gazetari mund të largohet dhe të vazhdojë raportimin nga një distancë e sigurt.

Kjo nuk është dobësi. Kjo është etikë profesionale. Një gazetar nuk humbet rolin e tij sepse përballet me një protestues të zemëruar. E humbet atë kur lejon që zemërimi, egoja apo dëshira për t’u përfshirë ta nxjerrë nga pozicioni i raportuesit.

Dhe pamjet nga Maliqi na rikthejnë një pyetje të thjeshtë, por thelbësore:

A duhet gazetari të jetë brenda ngjarjes, apo të bëhet pjesë e saj?

Sepse kur gazetari bëhet protagonist i konfliktit, publiku nuk merr më vetëm një raportim për ngjarjen. Merr edhe konfliktin e gazetarit me ngjarjen. Dhe aty, roli i gazetarisë rrezikon të humbasë kuptimin e tij më të rëndësishëm: të jetë një dëshmitar profesional i asaj që ndodh, jo një tjetër palë në përplasje.