Kalimi nga vitet e fundit të sistemit komunist në Shqipërinë pluraliste të viteve ’90 ishte një nga momentet më të vështira në historinë moderne të vendit. Strukturat ndryshuan, ekonomia u përmbys dhe mënyra e drejtimit të pushtetit vendor hyri në një fazë të re. Në këtë periudhë, Kimet Ismaili ishte në krye të Bshkisë Pogradec, duke përballuar një qytet që duhej të përshtatej me realitetin e ri. Rrugëtimi i tij drejt drejtimit të qytetit nuk ishte i zakonshëm. Nga puna e thjeshtë dhe përvoja e fituar ndër vite, ai arriti në një pozicion ku duhej të merrte vendime dhe të përfaqësonte një komunitet në një kohë kur gjithçka rreth tij po ndryshonte. Për ata që e kanë njohur dhe kanë punuar me të, emri i tij lidhet me disa cilësi që dalloheshin në mënyrën e tij të drejtimit: korrektësia, urtësia, maturia dhe përkushtimi ndaj komunitetit. Këto tipare, në një periudhë kur përplasjet dhe pasiguritë ishin të pranishme kudo, i dhanë figurës së tij një profil të veçantë në jetën e qytetit. Një figurë mes politikës dhe jetës së qytetit. Historia e Kimet Ismailit nuk kufizohet vetëm te drejtimi i Pogradecit. Përgjatë viteve, ai u përfshi në veprimtari, takime dhe konferenca ku ndërthureshin drejtimi politik, ekonomia, bujqësia dhe zhvillimi i zonës. Në dokumentet dhe kujtimet e asaj kohe shfaqen takime me figura të rëndësishme të drejtimit të lartë të shtetit, ndër të cilët Ramiz Alia, Pali Miska, Adil Çarçani, Foto Çami, Lenka Çuko, Piro Kondi dhe Themie Thomai. Takimet lidhen me ngjarje dhe zhvillime të ndryshme të kohës: nga konferencat politike e mbledhjet e drejtuesve të rretheve, deri te çështjet e bujqësisë dhe prodhimit në zonat e Pogradecit. Një prej episodeve të përmendura është bashkëshoqërimi me Ramiz Alinë në Leshnicë, në kuadër të konferencës për tufëzimin. Po kështu, në kujtesën e asaj periudhe kanë mbetur edhe aktivitetet që lidhen me kooperativën e Linit, prodhimin e grurit dhe vizitat e drejtuesve të lartë në zona të ndryshme të rrethit. Këto episode nuk janë thjesht fotografi të një kohe të kaluar. Ato tregojnë se si një qytet si Pogradeci, pavarësisht madhësisë së tij, ishte pjesë e mekanizmave dhe vendimmarrjeve që përcaktonin jetën e vendit. Nga Pogradeci i dikurshëm te qyteti turistik i sotëm.

Sot, kur Pogradeci shihet kryesisht përmes turizmit, liqenit, Tushemishtit, Drilonit dhe sezonit veror, është e lehtë të harrohet se qyteti ka kaluar nëpër disa periudha të forta historike. Pas çdo qyteti turistik qëndron një histori njerëzish, drejtuesish dhe brezash që kanë përballuar kohët e tyre. Dhe historia e Pogradecit të tranzicionit nuk mund të kuptohet pa kujtuar njerëzit që e drejtuan atë në vitet kur Shqipëria po ndryshonte rrënjësisht. Kimet Ismaili mbetet një prej figurave që lidhen me atë periudhë – një njeri që e drejtoi Pogradecin në një nga kthesat më të mëdha të historisë shqiptare dhe që, përmes mënyrës së tij të qetë e të matur, la gjurmë në kujtesën e qytetit. Në një Pogradec që sot pret mijëra turistë, kjo është një histori që ia vlen të rikthehet: historia e qytetit përtej turizmit dhe e njerëzve që, në kohë të ndryshme, mbajtën mbi supe përgjegjësinë për ta drejtuar atë.